Trzoda
 
 


Bydło i produkty mleczne


Od tysięcy lat krowy uważane są za najważniejsze spośród udomo­wionych przez człowieka zwierząt. Są zwierzętami pociągowymi, Źródłem pokarmu, skór, a w wielu krajach oznaką bogactwa.



Obecnie niektórzy naukowcy skłonni są wi­dzieć w bydle raczej zagrożenie dla środo­wiska naturalnego niż źródło dobrobytu dla jego posiadaczy. Krytykują współczesne spo­soby hodowli bydła z ekonomicznego punktu wi­dzenia, uważając je za znacznie mniej opłacalny sposób wykorzystania ziemi niż uprawa roślin.

Współczesne bydło domowe należy w więk­szości do dwóch gatunków. Gatunek Bos taurus obejmuje rasy pochodzenia europejskiego, a Bos indicus garbate rasy zebu i brahman z południowej Azji i Afryki.

Bawoły to odrębna, choć spokrewniona z byd­łem domowym grupa zwierząt. Bawół afrykański występuje w pobliżu zbiorników wodnych połu­dniowej i wschodniej Afryki, bawół indyjski za­mieszkuje bagniste okolice południowej i wschod­niej Azji. Silne i odporne, mogą one znieść skrajne mrozy i upały. Bawół domowy jest udomowioną odmianą bawoła indyjskiego. Hodowany jest dla mięsa, mleka, skór, a także jako zwierzę pociągo­we i juczne. Rogi wielkorogich ras w Chinach służą do wyrobu galanterii i pamiątek. Czasami do bydła zaliczane są również charakterystyczne niegdyś dla prerii Ameryki Północnej bizony; zamieszku­jące Tybet, w części udomowione jaki; gaury znane w formie udomowiomej jako gajale oraz bantengi z tropikalnych lasów Azji Południowej, udomo­wione na indonezyjskiej wyspie Bali i znane pod nazwą bydło bali.

Za wyjątkiem buhajów (samców rozpłodowych) bydło jest spokojne i posłuszne. Samce hodowane są jako zwierzęta pociągowe lub tuczone na mięso, krowy wielu gatunków dają bogate w składniki od­żywcze mleko.


Wykorzystanie bydła


Bydło jest nie tylko źródłem pożywienia. Wciąż jeszcze w wielu krajach do pługów i wozów za­przęga się silne i cierpliwe woły. Jednak w Europie, także w Polsce, bydło hodowane jest przede wszystkim dla mleka i mięsa. Mięso pochodzące z dorosłych osobników znane jest jako wołowina, a mięso z młodych to cielęcina.

Wykorzystuje się również skóry, kazeinę, łój, kości, podpuszczkę, czyli enzym trawienny soku żołądkowego. Odchody używane są jako nawóz lub po wysuszeniu służą jako opał.


Trochę historii


Bydło zostało udomowione ponad 9 tysięcy lat te­mu w Azji. Bawół wodny służył ludziom w Chi­nach i innych częściach wschodniej Azji już ponad 6 tysięcy lat temu. W tym samym czasie w Anatolii, na obszarze dzisiejszej Turcji, udomowiono zwie­rzęta, od których pochodzą dzisiejsze krowy. Zebu udomowiono w starożytności w Azji.

Jednym z przodków współczesnych krów był tur. Zamieszkiwał pierwotne lasy mieszane Europy. Najdłużej zachował się na terenie Polski i chociaż jako zwierzyna królewska objęty był ochroną -został wytrzebiony. Ostatni tur padł w 1627 roku. Krowy przynosiły tak wiele pożytku dawnym społeczeństwom, że wkrótce stały się przedmiotem kultu. Dotyczy to zwłaszcza byków, które czczo­no za ich ogromną siłę.

Kult krowy spotykany jest w wielu religiach. Egipcjanie widzieli w nich ziemskie wcielenie bogiń - Hathor, Izydy, Nepthys i Nut. Pod koniec istnienia starożytnego Egiptu krowy, podobnie jak faraonowie, były mumifikowane. Stare celtyckie i germańskie legendy pełne są czarodziejskich krów i byków.

Święte krowy nadal krążą po ulicach Indii. Hin-duiści czczą je jako zwierzęta poświęcone Siwie. Zabicie krowy jest traktowane jako zbrodnia. W wielu dawnych kultach krowa to zwierzę ofiar­ne. Najczęściej wybierano krowy białe, ponieważ uważano, że są one czystsze od zwierząt o ciemniej­szej barwie włosa. Swoistą formą kultywowania starych tradycji jest popularna w Hiszpanii i w kra­jach latynoskich corrida, w której człowiek staje naprzeciw byka, by zmierzyć się z jego olbrzymią siłą. Podobnie na Krecie w okresie kultury minoj-skiej popularne były tzw. tauromachie, czyli wi­dowiska, w czasie których popisywano się zręcz­nością, przeskakując ponad rozpędzonym bykiem.


Bydło oznaką bogactwa


W wielu miejscach na świecie miarą bogactwa jest liczba posiadanych krów. Dotyczy to szczególnie krajów, gdzie gospodarka rolna ma charakter pier­wotny, a uprawa ziemi idzie w parze z hodowlą bydła. Wśród plemion Bantu można nawet kupić narzeczoną za odpowiednią ilość krów. Ludzie na­zywają bydło lobola, co w wolnym tłumaczeniu znaczy „posag pana młodego". Zwyczaj ten zacho­wał się nawet wśród społeczeństw krajów rozwi­niętych, na przykład jak doniosła prasa, Nelson Mandela, prezydent Republiki Południowej Afryki, podarował w prezencie ślubnym swojej żonie, Samorze Machel, 60 dorodnych krów. Poszczególne rasy bydła domowego hoduje się dla mleka lub mięsa. Istnieją też rasy o użytkowa­niu ogólnym mleczno-mięsnym.

Do najbardziej znanych ras mlecznych należą duże i ciężkie krowy rasy holstein-friesian popu­larnie zwane holenderkami. Jak sama nazwa wska­zuje, pochodzą one z Holandii. Znane są z tego, że dają więcej mleka niż pozostałe rasy krów. Za­zwyczaj czarno-białe, zdarzają się również osobniki czerwono-białe. Szkocka krowa ayrshire, biała z brązowymi łatami, daje mleko bogatsze w skład­niki odżywcze, nadające się zwłaszcza do produk­cji serów. Wyhodowana w Szkocji przyjęła się zwłaszcza w Wielkiej Brytanii, Ameryce Północ­nej, Australii i Nowej Zelandii. Krowy z Wysp Normandzkich - Guernsey i Jersey (popularne dżer-seje) cenione są ze względu na wyjątkowo gęstą śmietankę zbierającą się na ich mleku.


Rasy mięsne


Rasą popularną w Ameryce Północnej, Argentynie, Australii i Nowej Zelandii jest hodowany pierwot­nie w Anglii hereford. Krowy te mają czerwone tułowia i białe pyski, są łatwe w hodowli, a najlep­sze warunki rozwoju znajdują na stepach. Niemal całkowicie czarne szkockie krowy aberdeen angus słyną z wysokiej jakości wołowiny. Chętnie hodo­wane są w Wielkiej Brytanii, USA, Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie i Argentynie. Rasa ta szybko dojrzewa, niekiedy używana jest do krzy­żowania z bydłem mlecznym. W Polsce hodowa­ne są jedynie pojedyncze okazy buhajów. Masywne i białe szarole (charlois) pochodzą z Francji z oko­lic Nevers. Cechą charakterystyczną tej rasy jest szybkie dorastanie cieląt. Używane często do krzy­żowania z krowami innych ras w celu otrzymania szybko dojrzewających ras krów mięsnych. Szare lub czarne brahmany radzą sobie dobrze w gorącym i wilgotnym klimacie. Pochodzą z Indii, a obecnie hoduje się je w Ameryce Północnej i Południowej, Australii i Europie. Inne rasy mięsne to wytrzymały i odporny devon, afrikander, bonsmara i drakens-berger z Południowej Afryki, australijski murray grey oraz kerry i dexter z Irlandii.

Rasą chętnie hodowaną w Europie jest bydło si­mentalskie - krowa szwajcarska, która dostarcza mięsa i mleka jest również zwierzęciem pociągowym. Krowy tej rasy mogą być czerwone, czer­wono-białe lub białe. W Polsce hodowane są głów­nie na południowym wschodzie, wykorzystywane do uszlachetniania bydła miejscowego. Najpopu­larniejsze w Polsce są krowy nizinne, czarno-białe o użytkowości mięsno-mlecznej.